πολύ ξεχωριστή ιστορία από το προσωπικό μου αρχείο, αλλά και μια προσωπική μου ανάμνηση που με γεμίζει υπερηφάνεια για την επιστήμη μας.
Πριν από μερικά χρόνια, βρέθηκα στην Ιρλανδία για ένα διεθνές συνέδριο Ρεφλεξολογίας. Εκεί είχα την τιμή και τη χαρά να γνωρίσω από κοντά τον Carlo Ongaro, ερευνητή της Ιταλικής Ομοσπονδίας Ρεφλεξολογίας Πέλματος (FIRP). Όταν ανέβηκε στο βήμα για να παρουσιάσει την έρευνά του, ολόκληρη η αίθουσα έμεινε άφωνη. Ο Κάρλο μας παρουσίασε κάτι συγκλονιστικό που είχε καταγράψει το 2005 στην Κοιλάδα Καμούνα (Valcamonica) της βόρειας Ιταλίας (ένα προστατευόμενο μνημείο της UNESCO).
Oι φωτογραφίες που βλέπετε απεικονίζουν ένα προϊστορικό βραχογράφημα που χρονολογείται από το 5.000 π.Χ.! 
Τι βλέπουμε σκαλισμένο στον αρχαίο βράχο;
Αυτή η ανακάλυψη μεταθέτει τις ιστορικές ρίζες της ρεφλεξολογικής σκέψης πολύ πιο πίσω από τα διάσημα ευρήματα της Αιγύπτου, αποδεικνύοντας ότι η τέχνη μας είναι μια πανανθρώπινη, αρχέγονη ανάγκη.
Μια ανθρώπινη φιγούρα, τον «άνθρωπο», πλήρως ενσωματωμένο και προστατευμένο μέσα σε ένα ζευγάρι πέλματα.
Σχεδόν 7.000 χρόνια πριν, σε μια εποχή βαθιάς αρχαιότητας, οι άνθρωποι δεν έβλεπαν τα πέλματα απλώς ως ένα μέσο για να περπατούν. Είχαν ήδη συλλάβει διαισθητικά τη θεμελιώδη αρχή της Ρεφλεξολογίας: ότι ολόκληρος ο άνθρωπος καθρεφτίζεται και εμπεριέχεται στα πόδια του.
Γιατί τα μοιράζομαι αυτά μαζί σας στη σελίδα της Σχολής μας;
Όταν αγγίζουμε ένα πέλμα, αγγίζουμε την ίδια την ιστορία του ανθρώπου.
Χρόνια πολλά σε όλους τους συναδέλφους και θεραπευτές!
